Samantreff

Toget heim: Ei dame kjem på føre vi køyrer ut av Trondheim. Mannen kjem tuslande etter med kufferten deira. Dei skal sitja i seta over midtgangen for meg, men der sit det allereie ei ungjente.

Dama: Vi har desse plassane.

Jenta: Å, er det plassbillettar!? Eg har nesten aldri køyrt tog fø…

Dama: NEI, men DÅ må du sjå på billetten din, for VI har desse plassane.

Jenta: (raudnar) Ja, OK … Eg skal … (reiser seg, tek bagasjen sin og hastar bort gjennom toget)

Seinare: Eg les i bokmagasinet åt Klassekampen om Anna Gavalda. Bestseljarfenomenet, dei franske samfunnsideala, Saman er ein mindre aleine, Eg elska ho og Lykka er ein sjeldan fugl. På skrå til høgre for meg, set det seg til ei dame med laptop og nokre låtterleg overdimensjonerte øyreklokker. Ho skal til å sjå film; på skjermen hennar les eg tittelen Ensemble, c’est tout.

Nokre har styring på ektemaken sin, nokre har det ikkje. Nokre kan kontrollere driftene sine, nokre skuffar. Nokre veit ikkje ein gong korleis dei finn plassen sin på toget.

Heilt til vi kjem til Støren, blir eg plåga av frykta for at eg har sett meg på gale tog og kjem til å hamne i Østerdalen.

Oi

Plutseleg hadde eg fire kilo kveitemjøl. Dei berre sto der då eg kom heim i dag, saman med eitt kilo sammale rugmjøl. Kva kunne eg då gjera, anna enn å baka brød? Her kjem oppskrifta:

1 – 1/5 kg sikta kveitemjøl

1 kg sammale rugmjøl

2 pakkar turrgjær

2 matskeier salt

1 dl olje (eg nyttar raps)

om lag 1 1/5 liter vatn

(linfrø, solsikkefrø, sesamkjerner, karve, m.m. er òg godt å ha oppi, i små mengder)

Rør ihop alt det turre, ha oppi olje og vatn, bland saman og elt til deig. Det løner seg å elte han vel og lengje, fyrst heile deigen, so emna (3 stk.) kvar for seg. Ein treng ikkje laga til fine brød-emne å ha oppi formene, dei blir sjåande meir rurale ut, meirsom, dersom ein berre klessar emna oppi. Set dei inn på brett (alt som kan heve seg ut av formene skal stå på brett, ikkje rist) nedst i omnen på 70 grader, til heving. Skru opp til 200 grader etter ein halvtime, og lat dei stå om lag ein time (etter du har skrudd opp temperaturen, ikkje etter omnen har nått 200 grader). Kjøl dei ned på rist.

Dette kallar eg “mamma-brød”, fordi oppskrifta er hennar. Ho mamma, på si side, kallar dei “brød for den travle husmor”. Ho brukar eit kvarter frå ho finn fram mjølet til brøda står i omnen, men so har ho ei slik ein:

Mamma sin er òg orange, frå 70-talet, og har baka brød trufast kvar vìke sidan.

Framhald

So internettilkoplinga på Dragvoll kræsja i går. Smart med maskiner som eg er, logga eg av og med det forsvann alt eg hadde skrivi den siste 2 1/2-timars økta. Lyt setja meg ned med gamle herr HP Pavillon heime og krysse fingrane for at eg blir ferdug innan klokka 23.55 (merci monsieur Busuttil) i morgon.

Dessutan har eg tinga, og fått, årets servise frå Noregs Mållag. Nedanfor koppen med Olav H. Hauge-sitat, som eg sit og drikk av no (eller er det ein annan kopp? Vandt å seia). 

 

"Skogen stend,/men han skifter sine tre" - vakkert, Olav!

Makt

Eg sit på datasalen på universitetet og skal skrive oppgåve. Innleiinga eg skreiv i går har forsvunne. Det vil seia, eg gløymte å lagre ho. Kanskje gjer det ikkje so mykje. Men det er litt irriterande. Her er det eg har skrivi so langt:

Il y a plusieurs manières d’organiser une société

So veit ein dét. Om berre franskordboka mi visste skilnaden på “reférendum” og ”plébiscite”.  Ça m’arrangerait un peu.

On a brighter note: Eg baka brød med karve i på måndag. I dag har eg honning på.